Κάπως έτσι!

Κάπως έτσι!  

Κοίτα μου λέει, η τελευταία γραμμή άμυνας πριν από τον χάρο είμαστε εμείς. Αυτό σημαίνει ότι επιστρατεύουμε τεράστιες δυνάμεις από το αποθεματικό που έχει ο καθένας από, για να μπορέσουμε να ανακουφίσουμε και να σώσουμε τον κάθε  συνάνθρωπο που υποφέρει. Και αν στο τέλος χαθεί η μάχη θα του έχουμε προσφέρει την αγάπη μας και την φροντίδα μας, που τόσο χρειαζόμαστε όλοι στις δύσκολες στιγμές της ασθένειας.  

Τα λόγια αυτά ειπώθηκαν από ένα νοσηλευτή της 3ης κλινικής. Τον πλούτο αυτόν που εκατό και πλέον χρόνια δημιουργούν οι περισσότεροι από τους εργαζόμενους στο νοσοκομείο η «Σωτηρία» ανακάλυψε η καλή μας Λουκία Ρικάκη και με μια κάμερα στο χέρι βάλθηκε να τον αποτυπώσει και να τον ταξιδέψει στα πέρατα της οικουμένης όλης.

Με αφορμή το εικαστικό σχέδιο η Σωτηρία που έδωσε άλλη διάσταση στην ιστορία του νοσοκομείου μας, και σε εποχή που οι γκρίζες και οι μαύρες μέρες άρχιζαν να μας κρύβουν το φώς η Λουκία με την ψυχή, την ματιά της, και την κάμερα της φώτιζε στιγμές και εικόνες που ο ανθός της ελληνικής τέχνης, οι σπουδαστές της Σχολής Καλών Τεχνών με τους δασκάλους τους δημιούργησαν για το νοσοκομείο. Ως μια πυγολαμπίδα πέταγε από το κτίριο της παλιάς σωτηρίας στο ρέμα και από το ρέμα στο Σπηλιοπούλειο και σε κάθε της πέταγμα άνθρωποι γνωριζόντουσαν μεταξύ τους και έκαναν σχέσεις φιλίας.

Κάθε της πέταγμα έδινε βήμα σε καθημερινούς ανθρώπους να αναπτύξουν σκέψεις που ανάβλυζαν από την ψυχή τους και όχι από το εγώ τους. Η Καλή μας η Λουκία η Ρικάκη έγινε το μέσον για να καταγραφεί η φωτεινή πλευρά του ανθρώπου που απαλλαγμένη από την ματαιοδοξία του πλούτου και της δόξας, σαν μια αυθεντική καλλιτέχνης, συνθέτει και δημιουργεί ζωή. Το Νοσοκομείο η ΣΩΤΗΡΙΑ γνώρισε την Λουκία και η Λουκία γνώρισε σπουδαίους ανθρώπους του ιδρύματος.

Δεδούσης Γιώργος

Μηνιαία Εφημερίδα Επι Κοινωνία εν τύπω
Σύλλογος Φίλων Περιθαλπομένων Νοσοκομείου "Η ΣΩΤΗΡΙΑ"