Για την Λουκία

 Για την Λουκία
του Κωνσαντίνου Κωνσταντόπουλου

Το Σάββατο το μεσημέρι, 1 & 8 Μαρτίου, μας δόθηκε η ευκαιρία, στο πλαίσιο των φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων του θεάτρου ΑΛΚΜΗΝΗ, να ¨ανεβάσουμε¨ στην σκηνή, σε μια ενιαία παράσταση, μερικά από τα παραμύθια της Λουκίας, από το βιβλίο της «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας»…
Και έτσι, να βρεθούμε όλοι μαζί, δύο πρωινά Σαββάτου, και με αφορμή τα παραμύθια… να πούμε νοερά δυό καλημέρες στην Λουκία…
Και εκείνη…
Εκείνη (σίγουρα – δεν μου το βγάζεις απ’ το μυαλό – σαν να την βλέπω…) να κάθεται κάπου ανάμεσά μας ταπεινά και σεμνά, λες και ζητούσε συγγνώμη που μας ξεσήκωσε πρωί-πρωί, να κάθεται και να χαζεύει την σκηνή παίζοντας παιδικά και τρυφερά με μια τούφα από τα μαλλιά της… Η αγαπημένη της κίνηση! Όταν η –μικρή- Λουκία ζητούσε αποδοχή και αγάπη κατέφευγε πάντα σε αυτήν την τόσο χαρακτηριστική και τόσο δική της κίνηση…

Ελπίζουμε να το χάρηκε!
Όσοι θέλετε να γνωρίσετε καλύτερα την Λουκία δεν έχετε παρά να διαβάσετε τα παραμύθια της…
Και πιστέψτε με! Δεν είναι παραμύθια… «Έτσι αγαπάνε τα κορίτσια στον τόπο μας!»…
Αχ, βρε Λουκία μου…

Σε φιλά γλυκά!
Κωνσταντίνος Κ.