«Μόνο ο έρωτας υπάρχει»



Mόνο ο Έρωτας υπάρχει

Η σκηνοθέτρια μιλάει για τη Συμφωνία Χαρακτήρων, την τρίτη της ταινία μεγάλου μήκους που βγαίνει σε λίγες μέρες στις αίθουσες. 

Μία ακόμη ελληνική ται­νία βρίσκεται προ των πυλών για να δοκιμαστεί με το κοινό. Είναι η «Συμφω­νία Χαρακτήρων», της Λουκίας Ρικάκη, που θα βγει οτην επίσημη διανομή από τις 29 Ιανουάριου. Πρόκειται για μία ακόμη ταινία που καταπιάνεται με τις ερωτικές σχέσεις και τη δυσκολία τους στις μέρες μας. Γιατί αυτή η εμμονή;
«Πεποίθηση όλων μας εί­ναι ότι το θέμα που μας α­πασχολεί περισσότερο εί­ναι εκείνο των σχέσεων, καθώς εκλείπουν πολλά άλλα ζητήματα που στο πα­ρελθόν μάς κινητοποιού­σαν, όπως η απασχόληση με τα κοινά και η πολιτική», ε­ξηγεί η Λουκία Ρικάκη. Κατά τη γνώμη της, επίσης .«έχουμε συγκεντρωθεί στον πυρήνα του ζευγαριού και των κλειστών σχέσεων, με αποτέλεσμα την αγκίστρωσή μας σ' αυτήν την ανάγκη. Γιατί η σύγχρονη κοινω­νία, έτσι όπως προσδιορίζει τις αξίες της, κατεξοχήν βάλλει σε ό,τι έχει την έννοια της συμμαχίας, τον ρομαντισμό.                   
Ενθαρρύνει τη μονάδα και κατ' επέκταση τη μοναξιά. Όλη αυτή η ιστορία του γιαπισμού ενθαρρύνει τον άνθρωπο, προκειμένου να γίνει μονάδα, επώνυμη, να αποκτήσει χρήματα, κλπ.».
Στο θέμα των σχέσεων η Λουκία Ρικάκη κυκλοφορεί και στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Μόνο που στη «Συμφωνία χαρακτήρων» έχει μία διαφορετική οπτική. «Αυτό που με απα­σχολεί ο’ αυτήν την ταινία  είναι οι ήρωες, οι οποίοι πά­σχουν από τη συνθήκη μίας δύσκολης σχέσης, να είναι οι ίδιοι ενεργά πρόσωπα στην κοινωνία και επειδή δεν βρίσκουν διέξοδο στις ασχολίες τους, αγκιστρώνονται στις σχέσεις με τα κοντινά τους πρόσωπα. Η σχέση γίνεται πρωταρχική ανάγκη, σαν το φαγητό».
Στην Τρίτη, μεγάλου μή­κους, ταινία της Λουκίας Ρικάκη, μετά χο «Ταξίδι στην Αυστραλία» και το «Κουαρτέτο σε 4 κινήσεις», παρακολουθούμε την ερω­τική ιστορία ανάμεσα σε έ­να χορογράφο (Κωνσταντί­νος Κωνσταντόπουλος) και μία νέα αθλήτρια ξιφασκίας (Κατερίνα Λυπηρίδου),
Η σχέση τους δοκιμάζεται στον χρόνο και κυρίως στις συνθήκες της καθημερινό­τητας που επιβάλλει η προ­σωπική ιστορία του καθένα.
Μολονότι αντιφατικοί χα­ρακτήρες, επιχειρούν και καταφέρνουν να συγκροτή­σουν μία «συμφωνία χαρα­κτήρων». Πόσο εύκολο εί­ναι αλήθεια κάτι τέτοιο; Η σκηνοθέτρια το θεωρεί απολύτως εφικτό, γιατί, κατά τη γνώμη της, «στην πραγματικότητα μπορούμε ! να ανακαλύψουμε πόσο συμπληρωματικοί είναι ο έ­νας για τον άλλο. Όμως για να είμαστε συμπληρωματι­κοί, πρέπει να είμαστε δια­φορετικοί».
Το θέμα της ταινίας κε­ντρίζει σίγουρα το ενδιαφέ­ρον του ευρύτερου κοινού. Έτσι η «Συμφωνία χαρα­κτήρων» αναμένεται να «περάσει» στο κοινό και η δημιουργός της ελπίζει πως θα συναντηθεί με to ί­δια και με περισσότερα ά το- μα όσα το «Κουαρτέτο σε 4 κινήσεις» (167.000).
Η χρυσή τομή για να πετύχει μία ταινία είναι για τη Λουκία Ρικάκη «ο συμβαδισμός θεματολογίας και καλλιτεχνικής αξίας του έργου». Από εκεί και πέρα τον ρόλο έχουν οι τρόποι ε­πικοινωνίας τού έργου με τον αποδέκτη του, από τις αφίσες μέχρι τα τρέιλερ. που δεν πρέπει να υποτι­μούν τον θεατή.
 
Με αντιμετώπισαν αποικειοκρατικά
Η «Συμφωνία χαρακτήρων» δεν ευτύχησε να έχει συμπα­ραγωγή την εταιρεία του διάσημου σκηνοθέτη Βιμ Βέντερς, όπως αρχικά είχε ανακοινωθεί. Γιατί; Δεν τα Βρήκαν. «Εί­χαμε διαφωνίες στο συμβόλαιο. Ζήτησαν υπέρογκα δικαιώ­ματα», λέει η Λουκία Ρικάκη, συμπληρώνοντας ενοχλημέ­νη: «Αντιμετώπισα μια αποικιοκρατική συμπεριφορά απέ­ναντι σε μια ελληνική ταινία...»
 
Δήμητρα Ρουμπούλα