Η Λουκία Ρικάκη μιλάει στην Kulturosupa...

Αν είστε από αυτούς που «τρέχουν» στα ανά την Ελλάδα κινηματογραφικά φεστιβάλ, αποκλείεται να μην έχετε δει τουλάχιστον την φιγούρα της. Κάπου διάβασα ότι «όποια πέτρα και να σηκώσεις, θα την δεις από κάτω». Δεν είναι κακό, αρκεί αυτό που παράγεις και δημιουργείς, πρώτα από όλα να καλύπτει εσενα καλλιτεχνικα και κατόπιν στον κόσμο που απευθύνεσαι. Η πορεία της απόλυτα «έντεχνη», μακρά και ας μην της φαίνεται ηλικιακά. Μια ματιά όμως στο πλούσιο βιογραφικό της θα καταλάβετε γιατί δικαίως βρίσκετε με τον ένα η με το αλλον τρόπο στην επικαιρότητα. Μπορεί να μην ειμαι απόλυτα φαν των ταινιών της, αλλά την προσκυνώ για δυο και μόνο λόγους. [Οκ, υπάρχουν και άλλοι…].Για το πάθος και την επίμονη της.

Με αφορμή την έναρξη του 2ου Κινηματογραφικού Φεστιβάλ στην Κω,[1 με 6 Σεπτεμβριου], αλλά και την επαναπροβολη της τελευταίας της ταινίας "Κρατησε με" [από 3 Σεπτεμβρίου] η Λουκία Ρικακη μιλαει στην Kulturosupa …

"Αποζητώ με πάθος και ανυπομονησία τη δουλειά, την εργάσιμη μέρα,γιατί η ΖΩΗ άπαξ και γίνει δουλειά μπορεί να γίνει και τέχνη..."

Καταρχήν θελω να σας πω ότι [χωρίς να παρεξηγούνται οι έννοιες… ], ότι εκπέμπετε μια «κινηματογραφίλα» … 100%... Είστε από μόνη σας ένα καρτούν που ξεπήδησε από την μεγάλη οθόνη και σαρώνει τους πάντες και τα πάντα με τις ατέλειωτες δραστηριότητες σας…

Μου αρέσει αυτή η ιδέα του καρτούν γιατί εχει κίνηση και περιέργεια που με χαρακτηρίζουν είναι η αλήθεια… Όσο για τις ατέλειωτες δραστηριότητες δεν ξέρω. Άπλα γεμάτος χρόνος με πράγματα που μου αρέσουν, αν και συχνά υπάρχει και άπειρη λάντζα σε όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την οργάνωση. Το κάνουμε, το ξεπερνάμε και προχωραμε στο φωτεινό μέρος που εχει Ήλιο και ορίζοντα …

Επιπλέον έχω την εντύπωση πως καμια άλλη δουλειά, μα καμιά… δεν θα την κάνατε με τόσο πάθος και αγάπη όσο τα «κινηματογραφικά» σας… Είναι έτσι ;

Μμμμ.. Κάνω με πάθος την υπόθεση ΖΩΗ, η οποία από μια ηλικια και έπειτα άρχισε να περιλαμβάνει και το σινεμά. Αλλά να σου σου πω ότι δεν μπορεί κανείς να κάνει το σινεμά που κάνω εγω, αυτό του «δημιουργού», το ανεξάρτητο δηλαδή, ως μια «δουλειά»… Το κάνω ως ΖΩΗ, γιατί αλλιώς είναι βαρετή, μονότονη και γκρινιάρα και όλα της φταίνε… Ενώ με τις εικόνες, την ερεύνα, τα νέα πρόσωπα, την κίνηση της κάμερας, την διαρκή σκέψη για νέα σενάρια, όλα κυλανε πιο όμορφα…

Πείτε μου τι γράφει η ταυτότητα σας ; Η αν προτιμάτε με ποια ιδιότητα θα θέλατε να σας ξέρει ο κόσμος ; Ρωτώ, γιατί πέρα από σκηνοθέτης κάνατε και χίλια δυο αλλα πράγματα...

Η ταυτότητα μου έγραφε μαθήτρια. Δυστυχως την έχασα, μου την έκλεψαν σε ένα ταξίδι μου στη Μασσαλία και τώρα γράφει σκηνοθέτης… Αλλά θα προτιμώ να έγραφε μαθήτρια...γιατί γηρασκω αει διδασκομένη που έλεγαν πολύ σοφά και οι παλιοί. Αν πάψω να έχω περιέργεια και να θελω να μαθαίνω, όχι τιποτα εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, άσε που δεν συγκρατώ τιποτα από ημερομηνίες και πραγματολογικά στοιχεια, εμενα με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι ,οι χώρες, οι γλώσσες και γενικά η περιπέτεια της ζωής…

Μεγαλύτερη αδυναμία από όλα αυτά ;

Λογοτεχνία, το μεγάλο μου πάθος. Δεν πάω πουθενά χωρίς δυο βιβλία στην τσάντα μου… Παντού στο σπίτι υπάρχουν βιβλία... Στη τουαλέτα, στο μπάνιο, στη κουζίνα...Χωρίς αυτά δεν έχω τοπίο που να αναγνωρίζω και όταν ταξιδεύω γιατί ταξιδεύω πολύ, το πρώτο πράγμα που βάζω στο δωμάτιο του ξενοδοχείου για να αισθανθώ οικεία, είναι τα βιβλία μου...Όλα τα άλλα έρχονται δεύτερα...

Θα υιοθετούσατε τον χαρακτηρισμό «πολυσχιδής» προσωπικότητα ;

Αν το κρίνεις απαραίτητο να δώσεις χαρακτηρισμό ναι...Θαυμάζω τους καλλιτέχνες που ζούσαν στην Αναγέννηση και κανείς δεν θεωρούσε περιεργο που οι καθημερινές τους ασχολίες και τα ταλέντα τους ήσαν πολλά και είχαν να κάνουν με πολλές τέχνες και τεχνικές. Στην εποχή της εξειδίκευσης, αυτό μας κάνει εντύπωση. Εγω το διεκδικώ…

Πόσες ταινίες βλέπετε κάθε χρόνο ; Τις μετράτε, τις καταγράφετε κάπου, τις βαθμολογείτε, κρατάτε σημειώσεις ; Μπαίνετε σε αυτό το σινεφίλ τριπακι;

Βλέπω πάνω από 1000… Εννοείται ότι έχω μεγάλο κατάστιχο. Γράφω τη γνώμη μου σε 2-3 αράδες, η σημειώνω κάποια πράγματα, η ακόμη και φράσεις που μου έκαναν εντύπωση. Γράφω δίπλα το μειλ του σκηνοθέτη, τη χώρα και τη διάρκεια... Απαραίτητα στοιχεία για την δουλειά μου.

Θυμάστε την πρώτη ταινια που είδατε στη ζωή σας ; Αν θέλετε περιγράψτε μου αυτό το γεγονός…

Δεν θυμάμαι ποια ήταν η πρώτη, εκείνη που με σημάδεψε όμως και ήμουν σίγουρα μικρή είναι το «Αγρίμι» του Τρυφφώ. Μου άρεσε το αγόρι εκείνο που πάσχιζε ανάμεσα στους δυο κόσμους να εκφραστεί και με συγκίνησε η τρυφερότητα του Τρυφφώ. Μεγάλος μάστορας. Επίσης θυμάμαι με μεγάλη συγκίνηση και των «Πόλεμο των Κουμπιών». Αν είναι να δώσεις μάχη τη δίνεις με ότι έχεις επάνω σου! Πιτσιρίκι τότε, το είχα δει 4 φορές !

Σήμερα γυρίζονται τέτοιες ταινίες ; Ας πούμε την τελευταία 10ετια…

Η τρυφερότητα γενικά εξορίζεται σήμερα στη μυθοπλασία. Πέρα από εξαιρέσεις, Θεοποιείται η παραβατικότητα, η ασχήμια, η και το κιτς των μεγάλων παραγωγών. Έτσι εγω βρίσκω κάποια γαλήνη ψυχής και αναζήτηση από εκείνη που δίνει νόημα στη ζωή και είναι τα ντοκιμαντέρ.

Κλείνοντας [με «αυτά»…] Πείτε μου το top 5 των αγαπημένων σας ταινιών...

Δεν μου αρέσουν τα αστεράκια και οι κατάλογοι, δεν συγκρατώ ονόματα, ημερομηνίες, μόνο συναισθήματα...Πιέζομαι άνευ λόγου για αυτή την απάντηση και λέω ότι μου έρχεται...Όλες οι ερωτησεις ως εδώ είχαν νόημα αυτή... χμμμ… Τέλος πάντων άχρηστη άσκηση… πάρε τίτλους… «Εγω ειμαι εκείνη που φέρνει τα λουλούδια στο τάφο της» της Χαλα Αλαμπντάλλα, «Βασσαι» του Ζαν Ντανιελ Πολλε… Οι πρώτες ταινίες του Μπελα Ταρ των νεανικων χρονων, Τα «Όνειρα» του Κουροσαβα και φυσικά οι ταινίες του Φρανσουά Τρυφφω.

Εσείς κατεβάζετε ταινίες από το Ιντερνετ ; Και αν ναι, ως παράγοντας του σινεμά, αισθάνεστε ένα είδους κλοπή, η πλέον είναι αναγκαίο κακό το download ;

Ποτέ δεν κατεβάζω ταινίες από το ιντερνετ. Πρέπει να γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη του δημιουργού. Υπάρχει ολόκληρο κίνημα των creative commons. Μόνο με αυτό συμφωνώ, όλα τα άλλα είναι πειρατεια.

θα σας φέρω όμως ένα παράδειγμα. Ένας μακρινός μου ανιψιός, πιτσιρίκας στα 15-16 από ένα ακριτικό χωριό, δεν έχει πάει ποτέ του σινεμά ακόμα, αλλά εχει δει και ξέρει όλες τις νέες ταινίες που βγήκαν, η θα βγουν προσεχώς στις αίθουσες. Τι έχετε να πείτε …

Δεν ειμαι σίγουρη ότι μπορώ να επικοινωνήσω με αυτή την ηλικία, θα το προσπαθήσω όμως… Σίγουρα του αρέσουν τα παραμύθια, αλλά εχει το δικό του σινεμά στον υπολογιστή…

Παρόλα αυτά είστε μια απίστευτα φανατική «ιντερνετακιας». Δεν θυμάμαι πόσα blog έχετε, σε πόσα φεστιβαλικά και μη σαιτ γράφετε και πως όλα αυτά καθημερινά τα ενημερώνετε. Ξέρω όμως ότι στο Facebοok η προσωπική σας σελίδα έπιασε ταβάνι και πάτε για Βου… Θα ήθελα να χρησιμοποιήσω μια «πρόστυχη» λέξη, για να προσδιορίσω όπως πιστεύω το πάθος σας για αυτό το μέσο, που αρχίζει από «γκ…» και τελειώνει σε «…λα» … αλλά δεν γνωριζόμαστε καλά, δεν είμαστε φίλοι και φυσικά δεν μου έχετε δώσει το δικαίωμα... Τι είναι τελικά για σας το Ιντερνετ ;

Το καφενείο, Η αλληλογραφία με τα μπιλιετάκια, Το δημιουργικό χάος, Η ελευθερία, Η ανωνυμία και τα ωραία παιχνίδια της φαντασίωσης…

Τελικά πόσα μπλογκ και σαιτ έχετε ;

Έχω 15 μπλογκ, 4 ιστοσελίδες και 2 προφίλ στο facebook Επίσης 2 γκρουπ Κομεντυ Κλαμπ και Τρικυ Τρικ Φιλμς…

2 Σεπτεμβρίου ξανά βγαίνει η τελευταία σας ταινία «Κράτησε με» στις αίθουσες. Ποιος ήταν ο λογος της επαναπροβολης του ;

Καλά πλάκα κάνεις ;;; Οι ταινίες γίνονται για να τις δει ο κόσμος και να προβάλλονται ξανά και ξανά… έπειτα η πρώτη της διανομή είχε γίνει κατακαλόκαιρο και πιστεύω ότι αδικήθηκε…

Βλέποντας την ξανά, τι συναισθήματα σας δημιουργούν και αν ήσασταν τώρα στο στάδιο του μοντάζ θα αλλάζατε κάτι ;

Δεν νομίζω...Μου αρέσει έτσι όπως είναι, εξ άλλου τώρα βρίσκομαι αλλού στην νέα ταινια… Μακριά... αλλά τώρα που ξαναβλέπω το «Κράτησε με» μου αρέσει και με συγκινεί… λέω «κοίτα τι κάναμε βρε αδελφέ!!! Σίγουρα όμως αν έμπαινα στο μοντάζ θα άλλαζα κάτι… Είναι σαν το πάζλ πρέπει να το χαλάσεις για να έχεις κάτι να ξαναφτιάξεις…

Όλος αυτός ο κόσμος που έγραψε την ιστορία του στο ιντερνετ και μέρος του υπάρχει στην ταινια, τι σας είπε βλέποντας την ; Ποια ήταν τα μηνύματα τους ;

Πολύ θετικά και συγκινητικά. Κυρίως μιλούσαν για το πόσο πολύτιμο είναι να μοιράζεσαι…

Δυο λόγια τέλος και για το αγαπημένο μας φεστιβάλ κινηματογράφου για θέματα υγείας της Κω. Έναρξη την ερχόμενη Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου. Όλα έτοιμα Λουκία Ρικακη ;

Όλα έτοιμα… ναι…

Πως νιώθετε που ένα όραμα σας, σε ένα δύσκολο μακρινό νησί πήρε τον δρόμο του και σιγά, σιγά εδραιώνεται στον χώρο και στο κόσμο ;

Νοιώθω υπέροχα και πιστεύω ότι γεμίσαμε ένα κενό που υπήρχε παγκόσμια, για αυτό πήγαμε και τόσο καλά. Βεβαίως έχουμε να κάνουμε με έναν από τους πιο δυναμικού δήμους της χώρας που κάνει κυριολεκτικά θαύματα! Δεν υπερβάλλω θα το δεις στην Κω…

Αν και νωρίς, τι μηνύματα έχετε από την μέχρι τώρα πορεία του ;

Πολύ θετικά και όπως είπα, ήρθε να γεμίσει ένα κενό στο παγκόσμιο κινηματογραφικό τοπίο των φεστιβάλ οπου δεν υπάρχει άλλο για θέματα Υγείας και μάλιστα με τη θεματική προσέγγιση που κάνουμε εμείς. Ηθικά και αισθητικά.

 

Δεύτερη χρονιά και όπως παρακολουθώ, παρόλο το οικονομικό στρίμωγμα, συνεχίζει δυναμικά ακάθεκτο σε όλα τα τμήματα του … Ως καλλιτεχνική διευθύντρια του, ποιο θα είναι το φετινό του στίγμα ;

Δημιουργήσαμε το Φεστιβάλ της Κω σε περίοδο κρίσης, για να προτείνουμε έναν προσανατολισμό ζωής σωτήριο, για να φωτίσουμε τις δυναμικές εκείνες εξαιρέσεις που δείχνουν ότι αξίες πέραν του πλουτισμού, αποτελούν το μεγαλύτερο κεφάλαιο διαβίωσης και μόνο έτσι μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει με το σώμα και το πνεύμα του σε ισορροπία, άρα και υγεία.

Στην ετήσια λοιπόν συνάντηση κινηματογράφου και Ιατρικής, συγκεντρώνουμε κάθε χρόνο κινηματογραφικά έργα σπουδαίας ηθικής αξίας και ίσως ελάχιστης χρηματιστηριακής, τα οποία φωτίζουν εκείνους που υπηρετούν την υγεία με αυταπάρνηση. Φροντίζουν τον διπλανό τους με γενναιοδωρία, νοιάζονται για μια ισορροπημένη διαβίωση πάνω στον πλανήτη. Πολύ μακριά από τις εφήμερες σειρήνες, του εξ’ ίσου εφήμερου πλουτισμού, ο οποίος βρίσκεται και πίσω από πολλές από τις σύγχρονες διαταραχές της υγείας, υπάρχουν ευτυχώς άνθρωποι που σέβονται το δώρο της ζωής, τιμούν το πέρασμα τους από τούτη τη γη και επιστρέφουν απλόχερα τα δώρα.

Δίπλα στην επιστήμη στέκεται η ανθρώπινη θέληση, η σχέση μας με τη φύση, με τη σκέψη και την εμπειρία που μας έρχεται μέσα από τους αιώνες. Ορισμένοι πολιτισμοί ευτυχώς δεν έχουν αποποιηθεί αυτή την πολύτιμη γνώση, δεν την έχουν καταθέσει στο βωμό της συναλλαγής, από την οποία προφανώς βάλλεται εγκληματικά σε ορισμένες περιπτώσεις και ο τομέας της υγείας. Ακριβώς όπως βάλλεται και τομέας της οικονομίας.
Στο Φεστιβάλ της Κω λειτουργούμε έξω από οποιoνδήποτε κανόνα των οίκων αξιολόγησης των μεγάλων διεθνών εκδηλώσεων. Επενδύουμε ελάχιστα χρήματα, αλλά περίσσια ψυχή, γυρνάμε την πλάτη στη φτηνή γκλαμουρια, μας ενδιαφέρουν μόνο οι προτάσεις με ηθικό βάρος και εμείς τις αξιολογούμε ως υπερπολύτιμες. Το αποτέλεσμα είναι ότι δημιουργούμε το δικό μας σύστημα αξιών, ο κόσμος συρρέει πολυάριθμος και συγκινημένος επανακτά τη σχέση του με ότι πολύτιμο ορίζεται ως ζωή. Αυτό είναι ανεκτίμητο και εξασφαλίζει όχι μόνο επιβίωση, αλλά μακροζωία».

Θα ήθελα και άλλες ερωτησεις, αλλά ξέρω τις φούριες σας αυτό τον καιρό, οποτε ευελπιστώ σε επόμενη συνομιλία μας. Λουκία Ρικακη σε ευχαριστώ πολύ.

Με την Λ.Ρ. συνομίλησε ο Κουλτουρόσουπας (Γιαννης Τσιρόγλου).

Πηγή: kulturosoupa.gr