«Ας κοιταχτούμε έντιμα στον καθρέφτη»

Αγώνας για τη ζωή, όχι για τον θάνατο

Tρεις νέοι άνθρωποι έχασαν χθες τη ζωή τους από τις μολότοφ εκείνων που υποτίθεται ότι παλεύουν για έναν καλύτερο κόσμο. Πώς φτάσαμε ώς εδώ; Πώς έχασαν νέοι άνθρωποι, οι εμπρηστές, τον σεβασμό τους για κάποιους άλλους νέους, κι ας μην είναι σύντροφοί τους, κι ας μην πήγαν χθες στη διαδήλωση, αλλά στο γραφείο τους; Γιατί τόσα χρόνια τώρα προσπερνάμε εύκολα τη βία ή της βρίσκουμε άλλοθι; Ζητήσαμε από 19 πνευματικούς ανθρώπους να μας πουν πώς νιώθουν ύστερα από τα αδιανόητα χθεσινά γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας. Τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης, που έβγαλαν στον δρόμο δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές, δεν ήταν ανάγκη να τα υπενθυμίσουμε. Βρήκαν τον δρόμο τους σε όλες σχεδόν τις απαντήσεις.

Ας κοιταχτούμε έντιμα στον καθρέφτη
Λουκία Ρικάκη (σκηνοθέτις) 

«Νομίζω ότι αδυνατούμε να κατανοήσουμε το μέγεθος και το ύφος του σχεδίου για τον επανασχεδιασμό της διεθνούς οικονομίας που επιχειρείται σε παγκόσμια κλίμακα. Εδώ και καιρό πενθούμε τη νίκη της οικονομίας έναντι της πολιτικής σε διεθνές επίπεδο. Οι αποφάσεις που ρυθμίζουν τις ζωές μας λαμβάνονται, δυστυχώς, από κέντρα οικονομικής εξουσίας και οι κυβερνήσεις απλώς τις διαχειρίζονται με όποιον τρόπο και όποια ηθική στάση έχει η καθεμιά, αλλά σε ικανά περιορισμένο πλαίσιο. Ομως το μοντέλο αυτό της φιλελεύθερης οικονομίας του καπιταλισμού το ασπαστήκαμε, το εξυπηρετήσαμε, υποτίθεται ότι μας εξυπηρέτησε, συστηθήκαμε με την παραοικονομία, την παραπαιδεία, την υποκουλτούρα. Πολλοί δεν θέλησαν να αντιληφθούν το ψεύδος που κατοικεί σε αυτή την επιλογή.

Οι επιλογές όλων μας και η μη έγκαιρη αντίστασή μας στο ψέμα αυτού του τρόπου ζωής οδήγησαν στη διεθνή οικονομική κρίση, από την οποία επηρεάζεται τώρα η Ελλάδα και ακολουθούν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η εύκολη στοχοποίηση των πολιτικών που τώρα τη διαχειρίζονται κρίνω ότι είναι ανεύθυνη στάση. Για χρόνια ζούσαμε σε μια ψευδή συνθήκη, που δεν ανταποκρινόταν ούτε στην οικονομία μας ούτε στην παραγωγική μας δύναμη κι όμως θέλαμε να καταναλώνουμε λαίμαργα τα ομογενοποιημένα φρούτα του χωρίς αντίσταση. Ομως κάποιοι ποιητές μάς προειδοποιούσαν να μην ξεχνούμε τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένη η αληθινή ζωή. Ο,τι προσανατολίζεται στον σύγχρονο κόσμο στη συγκέντρωση εφήμερων αγαθών και στον άκρατο πλουτισμό δεν έχει να κάνει με τίποτα πολύτιμο που ορίζεται ως ζωή. Τα αξεσουάρ του λάιφ στάιλ είναι τα βαρίδια που μας πάνε στον πάτο. Ας κοιταχτούμε έντιμα στο καθρέφτη, να σκεφτούμε την ευθύνη μας και να αρχίσουμε επιτέλους να καταθέτουμε στο διεθνές ταμείο της ζωής την αλήθεια μας, αυτός είναι ο δικός μας πολιτισμός και είναι το μόνο ισχυρό μας όπλο σε αυτή την έκπτωση».

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=159062